Citroenijs met Cava

Een glaasje alcohol zal je mij bijna nooit horen bestellen. Behalve in Spanje. Daar ontpop ik opeens tot een vervend tinto de verano-drinker. Ik drink het spul praktisch de hele dag door; bij de lunch, bij de borrel, bij het avondeten. Soms brengt de ober me een glas, meestal een hele kan. De tinto wijs ik aan als schuldige; moet hij maar niet zo makkelijk weg te slobberen zijn. Toen ik pas voor een tripje
Lees verder...

Witte Chocolade Truffels met Citroen en Pijnboompitjes

Het staat al jaren op m’n bucket list. Afreizen naar la bella Italia. Waar een klassiek Volkwagenbusje met kitsche gordijntjes op me staat te wachten om heel het land door te crossen en alle oogstfeesten en eetfestivals af te gaan. Dagen vol eten, drinken, muziek, dansen, en minglen met de locals. En dan ’s avonds voldaan en vol indrukken neerploffen op een bed in een schattig bed & breakfast of charmant boerenhuis. “Met een Volkswagenbusje
Lees verder...

Heimwee naar Tinto de Verano

Gister had ik er weer eens last van. Dat lege, onbestemde gevoel in mijn buik. Veroorzaakt door een plotseling opkomende heimwee naar Málaga – de zonnige Andalusische havenstad waar ik een half jaar lang een trotse inwoonster was. Op zondagmiddag hadden we zo ons eigen ritueel. We trokken nog half slaperig de deur van ons appartement aan Calle Juan de Candarrera achter ons dicht en zetten er flink de pas in. ¡Venga niña! Op naar
Lees verder...

Een Taartje met zonder Niks

Je zal het maar zijn. Een suiker-, zuivel-, lactose-, tarwe-, of glutengevoelige zoetekauw die keer op keer op feestjes en partijtjes een oh zo verleidelijk en oh zo verboden stukje taart moet afslaan. Wat een kwelling! Een kwelling waar ik maar al te graag korte metten mee maak. Want iedereen moet toch gewoon gezellig een taartje kunnen meeprikken?
Lees verder...