Bevroren Choco-Notenbananen

De Zuid-Afrikaanse Tannie Maria – uit de culinaire roman Recepten voor liefde en moord – houdt veel van koken en eten en had een receptencolumn in de plaatselijke krant, de Klein Karoo Gazette. Op een dag besluit het hoofdkantoor om haar column te schrappen. Hij moet plaatsmaken voor een adviesrubiek over liefde, omdat de verkoopcijfers daardoor zullen stijgen. Vriendin en hoofdredacteur Hattie overtuigd Tannie Maria ervan dat zij de rubriek moet schrijven. Want liefde is tenslotte een
Lees verder...

Notenbrood

Midden tussen de hoge kantoorgebouwen aan de rand van Utrecht ligt de weelderige volkstuin van blogger Marleen van Es. Naast bijvoorbeeld snijbiet, tuinbonen en citroenmelisse, groeit er ook een pruimenboom. Maar daar blijft het niet bij: achterin haar tuin staat een knus, houten huisje en een picknicktafel naast slingerende druivenranken. Wat een groen paradijs! Met haar zelf-geoogste groenten, kruiden en fruit bedenkt Marleen eenvoudige, heerlijke gerechten waar ze prachtige foto’s van maakt. Omdat Marleen naar hartelust
Lees verder...

Papaja Cheesecake

Als ik van het station naar huis loop, denk ik wel eens: hoe zou het zijn als de Stationsweg zou lijken op een straat in Thailand waar je langs de kant van de weg bij eenvoudige eetstalletjes op ieder tijdstip kunt eten? Bekenden en onbekenden zouden bij elkaar aan tafel aanschuiven en samen smullen van de meest uiteenlopende dagverse gerechten die voor hun neus bereid zijn. Ik denk dat ik mij dan keer op keer
Lees verder...

Perennotentaartjes met Granaatappelpitjes


Of we meewilden naar een hypermarché in de Noord-Franse plaats Lille. In één dag op en neer. Om een boodschappenkar vol te laden met typisch Franse producten, die in een Nederlandse supermarkt niet te vinden zijn. Oui, bien sûuuur! Quelle bonne idéeee! En zo stapten Martine, Christien en ik twee jaar geleden de auto van Marleen in. Gewapend met lege koelboxen en uiterst doordachte boodschappenbriefjes. Inmiddels is ons supermarktbezoek over de Franse grens een jaarlijks terugkerend
Lees verder...

Vijgentaartjes met Geitenkaasroom en Lavendel

Het lijkt wel iets chronisch. Elk jaar in september hoor ik een stemmetje in m’n hoofd schreeuwen: ik WIL weg! Toegegeven, die schreeuwerd houdt eigenlijk het hele jaar door zijn kop niet, maar in september neemt zijn stemvolume met nog een paar decibel toe. Diagnose: dwangmatige reiskriebels. Remedie: vlucht boeken, koffers pakken en gaan. Waarheen? Dat zegt het stemmetje dan weer niet. Zolang het maar een voor mij nieuw te ontdekken plek op deze aardbol
Lees verder...

Cashewnoten met Honing en Rozemarijn

Een dik pak maagdelijk witte sneeuw vind ik best leuk. Zolang het maar voor even is, en ik alleen voor een vrijwillige korte winterwandeling mijn behaaglijk warme huisje hoef te verlaten. Niet dat ik met mijn fiets over een spekglad wegdek moet glibberen en glijden, en op het station al blauwbekkend en klappertandend op mijn vertraagde trein moet wachten om van Leiden naar waar dan ook te komen. Daar word ik dus niet vrolijk van.
Lees verder...

Elitehaver met Gedroogde Kerstomaatjes

Ik beken. Als kind sprak ik kerstomaatjes uit met een dubbele t. Niet omdat ik last had van lees- en spellingsproblemen, ik dacht serieus dat ze zo heetten. Kerst-tomaatjes. Ik wil het niet goedpraten hoor, maar zo gek was mijn verzinsel niet – ze zijn zo rood als de neus van rendier Rudolph die ik in menig kerstfilm als een dolle zag rondvliegen, en ze rolden elke eerste kerstdag door mijn spetterende gourmetpannetje. Gelukkig ontdekte ik
Lees verder...

Kastanje-Choco-Pannenkoektaart

Pannenkoeken met chocopasta, hoe kinderlijk is dat? Die fase zijn we al even ontgroeid toch? Hoewel? Als je die ronde, platte koeken van kastanjemeel bakt; ze met een romige chocoladevulling hoog de lucht in stapelt; en aftopt met gekookte kastanjes en gedopte walnoten, zijn ze bést volwassen. Drink je er een kop koffie bij (kastanjes, chocolade en koffie gaan verdraaid goed samen), dan worden ze nog volwassener-er. Denk klein bij het aansnijden van de taart –
Lees verder...

Pecankoekjes met Kakifruit Jam

Mijn eerste ervaring met een kaki was een niet zo’n beste. De vrucht was vast nog niet rijp genoeg, want hij smaakte zo wrang en melig als wat. Wist ik veel, ik had zo’n exotisch, oranje, bijna vierkant ding nog nooit eerder gezien, laat staan dat ik wist hoe ik hem moest eten. Nu weet ik wel beter. Ik koop ze alleen nog maar overrijp, zo rijp dat ze bijna uit hun vel barsten. En
Lees verder...